미래에 우리는 서로에게 항상 존재한다.

푸하하하 ( หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง )

ตอนแรกคิดว่าปีนี้คงจะไม่ได้ไปเล่น เพราะว่าที่บ้านไม่มีคนงาน

แต่แล้ว.....ก็อยากเล่นนี่นา ถ้าต่อไปอาจจะไม่ได้เล่นแล้วก็เป็นได้

ตื่นแต่เช้า ( อันที่จริงแล้วคุณแม่บังเกิดเกล้าปลุก หุหุ )

" ตกลงจะไปเล่นกับเค้ามั๊ยเนี่ย นอนกินบ้านกินเมืองอยู่ได้ " เหอะ เหอะ

ประมาณสิบโมงก็นั่งรถไปพัทยาเหนือ ( บ้านเพื่อน )

ตอนแรกมันคือการนัดรวมเพื่อนรุ่น ม.6 ที่เรียนจบด้วยกัน

แต่ปีนี้มันกลายเป็นงานเลี้ยงนักเรียน โรงเรียนบาง ไม่รู้กี่รุ่นต่อกี่รุ่น

ตั้งแต่รุ่นน้อง จนถึงรุ่นป้าๆ เออ เฟ้ย.....ก็ดีเหมือนกัลล์ จะได้รู้จักกันไว้ หุหุ

ปีนี้ที่บ้านไอ้ดิน เค้าจ้างโคโยตี้มาเต้นด้วย เหอะ เหอะ อึ่ม อึ่ม ^ㅇ^

สนุก ชิปเปงเลยง่า อยากให้สงกรานต์มาถึงเร็วๆอีก เหอะเหอะ

ช่วงนี้มีแต่ข่าวดี๊ ข่าวดี ^^" 푸하하하 ขอหัวเราะอีกที

ข่าวดีข้อที่ 1

หลังจากที่ไม่ได้สอนนักเรียนเกาหลีคนนั้นแล้ว ก็เป็นอะไรที่ว่างงาน

แต่แล้วก็มีนักเรียนมัธยมประมาณ 20 กว่าชีวิต มาอ้อนวอนขอให้

เป็นครูสอนภาษาอังกฤษให้ ( น้องมันไปเอามาจากไหนว่าชั้นจะสอนให้ได้ห๊ะ )

แต่ก็ดีค่ะ มันเป็นรายได้ที่เห็นตังค์หลายหมื่นอยู่ ว๊าก ว๊าก 푸하하 หัวเราะอีกที

ข่าวดีข้อที่ 2

มีโรงแรมอะไรก็ไม่ทราบ ( ก็ไม่ได้รับโทรศัพท์เองนี่หว่า )

เค้าโทรติดต่อมาทางมารดา บอกว่าให้ลูกสาวผู้น่ารักคนนี้

ไปทำงานพาร์ทไทม์ที่โรงแรม ไม่ต้องทำอะไรมาก

เพียงแค่เดินไปเดินมาแถวล็อบบี้ คอยคุยกับแขกเกาหลี

เออ งานแบบนี้ก็มีด้วย สบายๆ ตังค์ก็ได้

โอ้ย ช่วงนี้มีแต่รับทรัพทย์

ดวงกำลังขึ้นแล้วเฟ้ย ใครก็ฉุดไม่อยู่ 푸하하하