미래에 우리는 서로에게 항상 존재한다.

เคยมั๊ยกับการที่ไม่แก้ตัวกับเรื่องที่ตัวเองไม่ผิด

แล้วมาเสียใจทีหลัง.............

ชีวิตคนเราเกิดมา มันใครที่จะเหมือนเราแล้วเราก็ไม่เหมือนใครทุกอย่าง

แม้แต่พ่อแม่ที่แบ่งเซลล์จากท่านมา เราก็ยังมีส่วนที่แตกต่างจากเค้า

แล้วคนที่เรียกตัวเองว่า "เพื่อน" ล่ะ......มันมีอะไรที่เหมือนเราเหรอ ?

คนเราเกิดมาล้วนแล้วแต่อยู่บนพื้นฐานของเหตุผลของแต่ละคน

จะทำอะไรหรือไม่ทำอะไร จะชอบอะไรหรือไม่ชอบอะไร...

คนบางคนไม่ต้องกระเสือกกระสนแต่ก็มีเงินใช้จ่ายตามใจฉัน

ปากก็บอกว่าสงสัยพ่อแม่ที่ทำงานหาเงิน...แต่ก็ไม่เคยเก็บเงินออม

กับบางคนที่กระเสือกกระสนแทบตายเพื่อให้ได้เรียน...

แม้แต่สลึงค์เดียว....ก็มีค่าแทบเท่าชีวิต

การที่อยู่ในช่วงรับน้อง แล้วไม่ไปเทคน้อง.......

คนที่น่าสงสาร คือน้อง......อย่างนั้นเหรอ ?

เคยอ้าปากถามบ้างมั๊ยว่า ที่ไม่ไปเพราะอะไร

ถึงแม้ว่าจะถามจะมีใครยอมพูดความจริงมั๊ยว่า..

" ตอนนี้ในกระเป๋าตังค์ มีเงินแค่สี่สิบบาท "

การที่น้องน่าสงสารเพราะไม่มีพี่เทคมาเลี้ยงของแบบที่เพื่อนน้องได้

กับการที่พี่เทคไม่มีเงินจะกินข้าว เพราะหมดไปกับค่าหนังสือเรียนแล้ว

ใครกันแน่ที่น่าสงสารที่สุด ?

อยากให้คนที่ได้ชื่อว่าเป็น " เพื่อน " ช่วยหันมองเพื่อนสักนิด

อย่าคิดว่าคนอื่นจะมีสังคมเหมือนกับที่ตัวเองมี

อย่าคิดว่าเค้าจะมีปัญญาทำอะไรก็ตามเหมือนที่ตัวเองมี

และอย่าคิดว่าปัญหาของเค้าเหมือนกับของตัวเอง

เพราะมันคือเรื่องที่ไม่จริง

ปัญหาของแต่ละคนอาจจะมีแนวคล้ายๆกัน

แต่อย่าลืมว่าพื้นฐานความอดทนและสิ่งแวดล้อมมันต่างกัน

ดังนั้น...โปรดอย่าพูดว่า " เราก็เคย " จะดีซะกว่า

เพราะมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย

ถ้าชั้นเป็นคนที่แย่หรือเลวพอ ก็คงจะขอฉะหน้าไปสักที

ว่า " ถ้าไม่รู้จริงแล้วอย่าเสือกได้ไหม "

แต่...อาจจะเป็นเพราะว่าดีเกินไป จนไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้เลย

แล้วสุดท้ายก็คือ ต้องเก็บความรู้สึกนั้นไว้ในใจคนเดียวตลอดไป

ถ้าเพื่อนมีโอกาสได้อ่านสิ่งๆนี้

ขอให้จบความรู้สึกอึดอัดไว้เพียงแค่นี้

เจอหน้าก็อย่าทักหรือถามเรื่องนี้

ขอให้ที่นี่เป็นที่สุดท้ายที่จะระบายความรู้สึกที่มีออกไปได้