ผิดด้วยเหรอที่เป็นห่วงคนอื่นน่ะ
posted on 04 Apr 2008 21:02 by dearmylove in chinguโอ้ย หลายสิ่งในตัว........สับสน งุนงง ว้าวุ่น
เพื่อนคนที่หนึ่ง ดาเรียกเค้าว่า หัก ...( ชื่อประหลาดมะ )
หักเป็นผู้ชายที่ธรรมดามากก ถึงมากที่สุด
ผ่านการเกณฑ์ทหารแล้ว.....ตอนนี้กำลังเรียนให้จบอยู่..ปีสุดท้ายแล้ว
เค้าเป็นหนุ่มเมืองปูซาน ที่ได้ชื่อว่าขี้ใจน้อยและน้อยใจง่ายมากๆ
ครั้งแรกที่เราคุยกัน...เค้าจะแนะนำตัวและบอกรายละเอียดส่วนตัว
( เกือบจะหมดทุกเรื่องได้มั้ง )
พอคุยกันครั้งที่สามและสี่ .....ญดา ปลาทองตัวน้อยๆก็ดันจำชื่อมหาวิทยาลัยเค้าไม่ได้
ก็เลยถามเค้าว่าเรียนที่ไหน......มารยาทงามหน้ามาก เหอะ เหอะ
ไม่เป็นไร...ถามครั้งแรก....
야다 : โอป้า...มหาลัยอันนี้มันอยู่ที่ไหนอ่า
기영오빠 : อยู่ที่กวางจูมั้ง
...........................................................
야다 : นี่...มหาลัยตัวเองอ่ะอยู่ที่กวางจูใช่มั๊ยล่ะ
학 : อะไร....มหาวิทยาลัยใคร
야다 : ก็ของเธอไง....
학 : ไปจำมหาวิทยาลัยใครมาอีกล่ะ บอกตั้งหลายครั้งแล้ว
ทำไมถึงจำไม่ได้ ....
นั่นคือการประชดครั้งที่หนึ่ง
และการประชดครั้งที่สองก็เริ่มต้นเมื่อเดือนที่แล้ว
야다 : เอ้ย พี่ชายเธอชื่อ 최정문 ป่าวอ่ะ ( ชื่อสมมติ )
학 : อะไรนะ 최정문 ......ใคร
야다 : พี่ชายเธอน่ะชื่อ 최정문 ใช่ป่าว
학 : เธอคงจำคนผิด.....มีเพื่อนผู้ชายเยอะจังนะ
อ้าว....กรูไปบังเอิญเจอใน cyworld มรึงเนี่ย
성 ก็เหมือนกัน แล้วจะให้กรูคิดว่าไงล่ะมรึ่งเนี่ย
กลายเป็นว่าหลายใจอีกเอาเข้าไป
valentine's day ~
학 : วันนี้เสียเงินเยอะมั๊ย
야다 : ไม่เสียเลยสักกะบาท
학 : ไม่ได้ให้ช็อคโกแลตใครเลยใช่มั๊ยล่ะ 
야다 : ที่ไทยอ่ะ วันนี้ส่วนใหญ่ผู้ชายจะให้ผู้หญิงอ่ะ ไม่เหมือนที่เกาหลี
학 : งั้น......
야다 : ก็ได้เยอะเหมือนกันนะ
학 : 
กรูโกรธ
มันจะโกรธไรกรูนักหนาล่ะเนี่ย
และล่าสุด......ก็อยากรู้นะว่าตกลงแล้วแกเป็นอะไรกันแน่......
อาทิตย์สุดท้ายของเดือนมีนา วันอังคาร
학 : เอ้ย...คะแนนสอบ tofel ออกแล้วนะ....ผมได้ท๊อปของมหาลัยด้วย
นี่บอกคุณเป็นคนแรกเลยนะเนี่ย....ดีใจจัง...พ่อกับแม่ยังไม่รู้เรื่องเลย
야다 : เหรอ...ดีใจด้วยนะ....เก่งจัง
만우절 วันโกหกเดย์ วันที่ 1 เดือน 4
학 : ตอนสอบอ่ะ...ผมนึกคำว่า birth order ไม่ออกว่าแปลว่าอะไรอ่ะ
มันเป็น reading ...ทำไมได้อ่ะ give up แระ
야다 : เอ้ย....เค้าก็ give up เหมือนกัน....เรื่องรักเธอน่ะ 
학 : ห๊า....ทำไม
야다 : ก็เราสองคนน่ะ ไกลกัน...ไม่มีทางที่จะได้เจอกันหรอกนะ...
อีกอย่าง....เธอก็ไม่เคยจะรักฉันเลยนี่นา...แม้แต่บอกว่าคิดถึงก็ไม่มี
แล้วทำไมชั้นต้องรอความรักจากคนที่ไม่คิดจะรักฉันล่ะ หมดหวังแล้ว
학 : ไม่นะ....คนเราต้องมีหวังนะ อยู่ได้ด้วยความหวังนะ
อย่าคิดว่ามันจะเป็นไปไม่ได้....มันเป็นไปได้....อย่าล้มเลิกความหวังนะ
ถ้าคุณมาไม่ได้...ผมจะไปหาเธอเอง...รอทำเรื่องจบเสร็จก่อนนะ
야다 : ห๊ะ.....ไรนะ
학 : รอผมนะ...จริงๆ พูดจริงๆ ผมจะไปหาคุณเอง...
야다 : พูดจริง ? ไม่ได้โกหกแม้แต่นิดเดียว ?
학 : ไม่เคยคิดจะโกหกแม้แต่ครั้งเดียว
야다 : แต่เค้าอ่ะ พูดไปเพราะว่าวันนี้ วัน 만우절 นะ ㅎㅎ
학 : ห๊า ?? เอ่อ ...โอ้ย...วันนี้เหรอ....รู้ได้ไงอ่ะ...ผมลืมอ่ะว่าวันนี้วัน 만우절
ถามจริงๆนะ ว่าตกลงเธอคิดกับชั้นยังไงกันแน่อ่ะ
เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอ....